Dasálin 4: Panalangin ni Teilhard de Chardin, SJ

teilhard
Larawan mula sa Cruxnow.com.

Higit sa lahat, manalig sa malumay na pagkilos ng Diyos.
Táyo’y medyo likás na mainipin sa lahat ng bagay
At ibig na agad magwakas ang lahat, walang antala.
Higit na mimamarapat natin ang paspasan.
Wala táyong tiyagang magpalamon sa karimlan
Ng walang-katiyakan, ng bagong karanasan.
Ngunit ganoon talaga ang lahat ng batas ng pag-unlad,
Nakakamit lámang ito sa pagbaba
Sa mga yugto ng kawalang-tatag—
At bakâ talagang napakatagal nito.

Ganito rin naman ang nangyayari sa iyo, tingin ko;
Ang iyong mga kaisipan ay unti-unting mahihinog—
Hayaang mahusto’t magkahubog, huwag sa pílit.
Huwag papagmadallin ang mga ito,
Na para bang kailangan nang kamtin mo ngayon
(Sabihin nang umaayon sa iyong mabuting layon
Ang biyaya at pagkakataon)
Ang itinalaga ng panahon para búkas.

Diyos lámang ang nakaaalam kung ano
Ang kalalabasan ng bagong diwang marahang
Sumisibol sa iyong loob. Pagbigyan ang Diyos
Ng iyong tiwala na kamay niya ang umaakay sa iyo,
At yakapin ang pagkabalisa sa pakiramdam
Ng alinlangan at walang katugunan.

Advertisements

Dasálin 26: Ranier Maria Rilke

pexels-photo-1308624.jpeg
Larawan mula sa Fancycrave.com sa Pexels.com

Sinisinta ko ang mga pusikit na oras ng aking búhay
Na nagpapasigla’t nagpapalalim sa aking pagdama,
Habang, tulad ng napaparam na halimuyak ng tuyong rosas
O dilawing liham, mahiwaga kong nailulubog
Ang sarili sa mga lumipas na araw: muli’y iniaalay
Ang sarili sa nakaraan:—muli, ako’y nabubuhay.

Mula sa aking mga pusikit na oras, kagyat na nagbubukang-
Liwayway ang dunong, at inilalatag ng Sukdol-Búhay
Ang kaniyang walang hanggang linang.

Kayâ’t ako’y liglig, wari’y nananalasang unos,
Yinuyugyog ang punòng hinog, mayabong sa ibabaw
Ng isang puntod, may basâng lupang kandugan
Ng mga pag-uugat—at ang maririkit na mithi
Ng Kabataang may giting, kumikinang,
Mga pangarap na pinakaiingatan nang matagal,
Ay naglalahong muli sa lumbay at kundiman.

Dasálin 25: Awit ng Habihang-Langit mula sa mga Tewa

flight landscape nature sky
Larawan mula sa Pixabay sa Pexels.com

O, aming Inang Daigdig, O aming Amang Langit,
Kami’y inyong mga supling. Maghapon mang nakayuko,
Alay namin ang mga kaloob ng paggiliw.
Habihan po kami ng káyo ng liwanag;
Nawa’y ang kiwal ay maging puting sinag ng umaga,
Nawa’y ang pintad ay maging pulang kinang ng gabi,
Nawa’y ang palawit ay maging bumabagsak na ulan,
Nawa’y ang laylayan ay maging gumuguhit na bahaghari.
Kayâ’t habihan po kami ng káyo ng liwanag,
Upang kami’y maligayang manalunton sa kung saan
Nangagsisiawitan ang mga ibon,
Upang kami’y maligayang manalunton sa kung saan
Lungti ang damuhan,
O, aming Inang Daigdig, O aming Amang Langit.

Dasálin 2: Panalangin ni Thomas Merton

n-thomas-merton-628x314
Larawan mula sa Huffington Post.com.

Panginoon kong Diyos,
Hindi ko alam kung saan ako patutungo.
Walang mga muhong gumagabay sa landas.
Walang katiyakan ang aking tinatahak,
Sa gayong wala rin akong kabatiran sa sarili,
At itong dangal ng pagsunod sa iyong loob,
Bakâ isa lámang malaking pagpapaimbabaw.
Bagaman sa ganang akin, ang mithiín
Ang pagkalugod mo’y tunay na nakalulugod
Sa iyo. Umaasa ako na may gayong lunggati
Sa lahat ng gawain ko. Nawa’y di ako kumilos
Nang lihis sa násang ito. Batid ko
Na kung tutupad ako, mayayakag ako
Sa tamang landas, kahit wala akong kaalam-
Alam doon. Kayâ magtitiwala sa iyo kahit madalas
Na ligáw at nalalambungan ng pagkaparam.
Hindi ako masisindak, sapagkat lagi kang
Makakaramay, at di ako maiiwang humaharap
Sa mga sinasariling panganib.

Dasálin 1: Panalangin ni San Agustin

Larawan mula sa Catholic Company.com.

Panginoon ng aming búhay,

May mga araw na ginugurlisan ng aming pasanin
Ang mga balikat at talagang kaybigat-bigat–

Kapag ang landas ay nakapapagal at walang-wakas,
Ang kalangita’y kulimlim at nagbabadya;

Kapag walang himig ang aming búhay, mga puso’y
Lumbay, at mga kaluluwa’y pinanawan ng pananalig.

Pahagkan mo sa liwanag ang landas, pukawin
Ang mga matang bumaling sa kung saan tigib

Ng taginting ang mga ulap. Ipaulinig sa puso
Ang awit ng katapangan, handugan ng kaisahan

Sa mga bayani at banal ng bawat panahon.
Pahayuhin ang aming mga diwa upang mayakag

Ang mga kaluluwa ng tanan na sumámang
Maglakbay sa landas ng búhay para sa iyong

Dangal at luwalhati.

Bagong Tula: Santa Misa

reflection of clouds on body of water
Photo by Johannes Plenio on Pexels.com

Ebanghelyo ngayong hápon
Ang paglakad ni Kristo sa tubig
At paglubog ni Pedro,
Ay parang may kung anong
Dumadaluyong sa dibib,
Ibig humampas, gumiba,
Násang manalasa’t rumagasa
Sa paglunod sa bawat nakatindig.

Nagsasamuog ang mga alon,
May pakanâng lupigin ang lahat,
Nang biglang madama ang dalisay
Na dantay ng baták na talampakan,
Kusang sinasalo ang hakbang
Ng nakakikilalang rabaw.

Waring walang kaalam-alam
Ang naglalandas sa dibdib
Kung gaanong laksang uli-uli
Ang balak kong pag-alimpuyuhin.

Ako paláng maydibdib
Ang talagang walang kaalam-alam.
Sa pagtawid ng bigkas sa salamat
Sa Diyos, wari’y himalang naiabot
Sa sariling lunod ang aking kamay.
Ako’y napaahon—hindi sa pagliligtas.

Sa aking harapán, ang sabay-sabay
Na pagsisiupuan ng tao, animo’y
Along hahalik sa banal na pampang.

Agosto 7, 2018