Dasálin 14: Kumpisal ni San Agustin

Larawan mula sa Franciscan Media.org.

Dakila Ka, O Panginoon, at nararapat lámang
Papurihan. Ang Iyong kapangyariha’y kahanga-hanga,

Ang Iyong dunong, walang-hanggan. At ang tao, pagkat
Bahagi ng Iyong linalang, naghahangad na sambahin Ka;

Itong tao na pasan ang angking mortalidad, binabagabag
Ng kaniyang salà, inuusig ng kabatirang itinataboy

Mo ang mapagmataas—itong tao na bahagi ng Iyong obra’y
Nilulunggating papurihan Ka. Dinudulutan mo kami

Ng galak sa pagdakila sa Iyo; linikha mo kami sa Iyong
Wangis at ang aming mga puso’y di mapapatanag hangga’t

Di nasusumpungan ang kapahingahan sa Iyo. Panginoon,
Turuan mo akong umalam at umunawa kung alin sa mga ito

Ang pahalagahang dapat—ang dasalan Ka o purihin Ka;
At gayundin, ang kilalanin Ka o luhuran Ka.

Ngunit sino nga ba ang tumatawag sa iyo na di Ka
Kilalá? Sapagkat maaari Ka ring namang tawagin

Ng sa iyo’y di nakakikilala, subalit di ka kahit
Man lámang maaaninagan. Marahil, tinatawag Ka namin

Upang ika’y makilala’t mamukhaan. Sapagkat papaano
Nga ba nila mapipintuho Siyang hindi naman nila

Sinasampalatayanan? Papaano silang maniniwala
Kung wala silang gabay? Ang lahat ng naghahanap

Sa Panginoon ay papupurihan Siya. Sapagkat sinumang
Naghahanap ay makatatagpo, at sinumang makasusumpong

Sa Kaniya’y bigigkas ng pagdakila. Hayaan Mo akong
Hanapin Ka, Panginoon, at tawagin kang itinataas

Itong aking tiwala; ito’y dahil naipangaral ka sa amin.
O, Panginoon, inaabót Ka ng aking pananalig—

Itong pananalig na handog mo sa akin, na iyong
binhi sa akin, sa pamamagitan ng pagkakatawang-

Tao ng Iyong Anak, sa ministeryo ng iyong tagapangaral.

Dasálin 36: Luís Espinal Camps

Larawan mula sa Diario do Centro do Mundo.com.br.

Sanayin kami, Panginoon, na mangahas sa imposible,
Sapagkat sa imposible nasusumpungan ang iyong biyaya’t
Presensiya. Hindi kami maaaring lamunin ng kawalan.
Ang búkas ay isang enigma, ang aming landas, nababalot
Ng hamog; subalit ibig naming magpatúloy sa pag-aalay
Ng sarili, sapagkat nanatili kang umaasa sa gitna
Ng karimlan, at nagpapalis ng luha sa laksang mata.

Dasalín 35: Wendell Berry

Larawan ni Wendell Berry mula sa Tree Hugger.com.

Kapag sa kaibutura’y gumagapang ang hapis
Para sa mundo, at nagigising sa gabi ng kahit
Kaluskos, may tákot para sa aking búhay at sa mga anak,
Nagtutungo ako’t nagpapahingalay kung saan humahapon
Ang pato sa kaniyang kariktan sa tubigan, at nanginginain
Ang tagak. Dinaratnan ko ang tahimik ng kasukalang
Walang binabatáng pagkahindik sa paratíng
Na dalamhati. Sinasamba ko ang dakilang batis
Na walang-labusaw. At nadarama kong sa himpapawid
Nakaabang na kikislap ang mga talà. Kahit saglit,
Nakahihimlay ako sa biyaya ng daigdig, at ako’y malaya.

Dasálin 13: Dekalogong Pang-araw-araw ni Pope John XXIII

Larawan mula sa US Catholic.org.

1. Para sa ngayon, sisikapin kong landasín ang aking araw nang walang alinlangan at walang paghahangad na lutasin ang mga suliranin ng aking búhay nang sabay-sabay.

2. Para sa ngayon, pangangalagaan ko ang aking katayuan: mananamit ako nang simple; hindi ako magtataas ng boses; magiging magalang ako sa pakikitungo; wala akong pupulaan; wala akong ibang lulunggatiing papaghusayin kundi ang aking sarili.

3. Para sa ngayon, magiging maligaya ako sa katiyakang nilalang ako upang lumigaya, hindi lámang sa kabilâng búhay, kundi sa búhay na ito.

4. Para sa ngayon, babagay ako sa mga kasalukuyang lagay nang hindi ipinipilit isabay ang mga iyon sa aking kapritso.

5. Para sa ngayon, maglalaan ako ng 10 minuto ng aking oras sa ilang mabuting babasahín, na isinasaisip na kung kailangan ng pagkain para sa lusog ng aking katawan, kailangan din para sa lusog ng aking kaluluwa ang mabuting babasahín.

6. Para sa ngayon, gagawa ako ng mabuti at hindi na iyon ipagsasabi.

7. Para sa ngayon, gagawa ako ng kahit isang bagay na hindi ko ibig gawin; kung hindi ko iyon maibigan, titiyakin kong walang makapapansin.

8. Para sa ngayon, lilikha ako ng plano para sa sarili ko; hindi ko man ganap na masunod, tutuparin ko pa rin iyon. At magmamatyag ako sa kambal na masamâ: pagmamadali’t pag-aatubili.

9. Para sa ngayon, titibayan ko ang aking pananalig, bagaman kayhirap magagap, na walang pagpapahalagang hihigit pa sa pagpapahalaga sa akin ng mabuti’t maykalingang Maykapal sa daigdig na ito.

10. Para sa ngayon, iwawaksi ko ang mga tákot. Lalo na, hindi ko katatakutang masiyahan sa maganda at maniwala sa kabutihan. Sa totoo lámang, sa loob ng 12 oras, magagawa ko ang anumang makababalisa sa akin kung naninindigan akong kailangan ko itong gawin sa aking búhay.

Ibig kong maging mabuti, ngayon at kailanman, sa lahat. 

Ang bawat mananampalataya sa daigdig na ito’y dapat na maging isang ningas ng liwanag, ubod ng pag-ibig, lebadurang nagbibigay-búhay sa misa: sa ganitong paglalim, higit silang nabuhuhay, sa kanilang kaibuturan, sa pakikipagkapwa sa Diyos.  

Dasálin 34: Naomi Shihab Nye

Larawan ni Naomi Shihab Nye mula sa On Being.org.

Bago málaman kung ano talaga ang kabutihan,
Kailangan mong makawaglit ng mga bagay,
Madamáng nalulusaw ang búkas sa sansaglit
Tulad ng asin sa matabáng na sabaw.
Anumang iyong pinanghawakan,
Anumang binilang at maingat na inipon,
Lahat yao’y kailangang maubos upang matalos
Kung gaanong nagiging kalumbay ang lupain
Sa pagi-pagitan ng rehiyon ng kabutihan.
Kung gaano kang sakay nang sakay
Na umaasang hindi hihimpil ang bus;
Ang mga pasaherong ngasab ang mais at manok,
Habambuhay na malayo ang tingin sa may bintana.

Bago mo matutuhan ang banayad na grabedad
Ng kabutihan, kailangang maglakbay sa kung saan
Namatay ang Indian na nakaputing poncho sa tabíng-daan.
Kailangang makita na maaaring ikaw ito,
Ang kung papaanong siya ri’y isang
Manlalakbay sa magdamag, may mga balak
At payak na hiningang bumuhay sa kaniya.

Bago mo makilala ang kabutihan bílang pinakamalalim
Na bagay sa loob, kailangang makilala ang dalamhati
Bílang ang isa pang pinakamalalim na bagay,
Kailangang sabayáng bumangon ang dalamhati,
Kausapin iyon hanggang malalà ng labì ang lahat
Ng dalamhati at malantad ang laki ng habi.
Sa gayo’y kabutihan na lámang ang magkakaroon
Ng katuturan, kabutihan lámang ang magtatali ng sapatos
At magpapahayo sa iyo sa umaga upang mamangha ka
Sa tinapay, kabutihan lámang ang magtataas-kamay
Mula sa lipumpon ng daigdig upang magwikang
Ako nga ang iyong hinahanap-hanap,
At sasáma naman ito sa iyo saanman
Tulad ng isang anino o isang kaibigan.

Dasálin 12: Antoine de Saint-Exupery

Larawan mula sa blog ni Morten Tolboll.

Panginoon, hindi ako nagdarasal para sa mga himala at hiwaga.
Lakas lámang para sa aking buong búhay ang dasal ko.
Ituro mo sa akin ang sining ng mumunting hakbang.

Gawaran ako ng dunong at pagkamaparaan upang mahagilap
Ang mahahalagang tuklas at danas sa sarikulay ng mga araw.

Tulungan akong mahusay na gámitin ang oras. Tulutan ako ng unawa
Upang makapagpasya kung mahalaga o hindi ang isang bagay.

Nagdarasal ako para sa tibay ng pagkahutok at katwiran,
Di lámang upang manahan ang mga ito sa buong búhay,
Kundi upang mamuhay akong natitimpi’t bukás
Sa mga di inaasahang kalugura’t katayugan.

Iligtas ako sa mababaw na paniniwalang lahat sa búhay
Ay dapat lámang madaling pagdaanan.

Bigyan ako ng kahinahunan sa pagtanggap na ang hírap,
Pagkabigo, gulo, at pagkaantala’y handog ng búhay,
Sa ngalan ng paglago at paggulang.

Padalhan ako ng tamang kapwa sa tamang panahon, yaong may sapat
Na tapang upang yumakap at sumaksi para sa totoo.

Batid kong nilulutas ng maraming suliranin ang kanilang sarili,
Kayâ’t turuan ako ng tiyaga.

Batid mo kung gaano kahalaga sa amin ang pakikipagkaibigan.
Dalisayin nawa ako para sa pinakamaganda, pinakamahirap,
Pinakamarubdob, at pinakaiingatang regalong ito ng búhay.

Handugan ako ng sapat na pagkamalikhain upang makapagbahagi
Sa kapwa ng kahit mainit na yakap, sa tamang lugar,
Sa tamang pagkakataon, may mapaghilom na salita o katahimikan.

Ilayo ako sa sindak ng mapaglipasan ng búhay.

Huwag akong kalooban ng nilulunggati, kundi ng kailangan.
Ituro mo sa akin ang sining ng mumunting hakbang.

Dasálin 33: Ang Heart Sutra o Ang Puso ng Ganap na Karunungan

Larawan mula sa Youtube.com.

Si Avalokiteshvara,
Hábang pinagninilayan
Ang Liwanag na Nagtatawid sa Kabilâng Pampang,
Ay kagyat na nakasumpong
Na lahat ng limang Skandha ay pawang hungkag,
At sa pagkamalay na ito,
Naigpawan ang lahat niyang Pagkadukha.

“Makinig, Sariputra,
Ang Katawang ito’y Kahungkagan,
At ang Kahungkagan mismo’y itong Katawan.
Ang Katawan ay di bukod sa Kahungkagan
At ang Kahungkagan ay di bukod sa Katawang ito.
Totoo rin ito sa mga Damdamin,
Pananaw, Likhang-Isip,
At Kamalayan.

“Makinig, Sariputra,
May bakas ng Kahungkagan ang lahat ng danas;
Ang tunay nilang kalikasan ay kalikasang
Walang Pagsilang walang Kamatayan,
Walang Pag-iral walang Di-Pag-iral,
Walang Karungisan walang Kadalisayan,
Walang Pagdaragdag walang Pagkabawas.

“Kayâ sa Kahungkagan,
Ang Katawan, Damdamin, Pananaw,
Likhang-Isip, at Kamalayan
Ay hindi mga bukod na lalang sa sarili.

Ang Labing-Walong Lupalop ng Danas,
Binubuo ng anim na Pandama,
Ng anim na Nasasaling ng mga Pandama,
Ng anim na Kamalayan,
Ay hindi rin mga bukod na lalang sa sarili.

Ang Labindalawang Buklod ng Kaugnayan
Na Sumisikat, at ang kanilang Paglubog
Ay hindi rin mga bukod na lalang sa sarili.
Ang Pagkadukha, mga dahilan ng Pagkadukha,
Ang Wakas ng Pagkadukha, ang Landas,
Pagkamalay at Pagkakamit,
Ay hindi rin mga bukod na lalang sa sarili.

Sinumang nakatuturol nito’y
Di na kailangang magkamit ng anuman.

Ang mga Bodhisattva na pinagninilayan
Ang Liwanag na Nagtatawid sa Kabilâng Pampang,
Ay wala nang nakikitang hadlang sa kaisipan,
At sapagkat
Wala nang iba pang hadlang sa kaisipan,
Nadadaig ang lahat ng tákot,
Nawawasak ang lahat ng malubhang pananaw
At napaghuhulo ang Ganap na Nirvana.

“Lahat ng Buddha sa nakaraan, kasalukuyan,
At hinaharap, sa pagninilay
Sa Liwanag na Nagtatawid sa Kabilâng Pampang,
Pawang may kakayahang magtamo
Ng Mapananaligan at Lubos na Kaliwanagan.

“Kayâ, Sariputra,
Nararapat ipahayag
Na ang Liwanag na Nagtatawid sa Kabilâng Pampang,
Ang siyang Dakilang Mantra,
Ang pinakamaningning na mantra,
Ang pinakamataas na mantra,
Isang mantrang walang kaparis,
Ang Tunay na Dunong na maykapangyarihang
Bumaklas sa lahat ng uri ng Pagkadukha.
Dahil dito, táyo’y umawit
Ng isang mantra ng papuri
Sa Liwanag na Nagtatawid sa Kabilâng Pampang.

Gate, Gate, Paragate, Parasamgate, Bodhi Svaha!
Gate, Gate, Paragate, Parasamgate, Bodhi Svaha!
Gate, Gate, Paragate, Parasamgate, Bodhi Svaha!”*

*Nakatawid, nakatawid, tuluyang nakatawid,
tuluyang nakatawid sa dakong paroon, papuri sa Kaliwanagan!

Dasálin 32: Wisława Szymborska

Larawan mula sa Wisłava Szymborska Foundation website.

Binabása natin ang mga liham ng mga patay na wari’y walang lakas na mga diyos,
Ngunit mga diyos pa rin sa kabila noon, sapagkat nasusundan natin ang mga petsa.
Batid natin ang mga utang na hindi na mababayaran.
Maging ang mga balòng magpapakasal sa mga bangkay na may init pa.
Kaawa-awang patay, napipiringang patay,
Mapaniwalain, walang-kamalian, kahabag-habag ang kaalaman.
Nakikita natin ang lihim na panlilibak ng mga tao sa kanila.
Nauulinig natin ang mga saloobing pinagpipira-piraso.
Sinasamahan táyo ng mga patay, katawa-tawa’t tila pinalamanang tinapay,
O galít na humahabol sa mga sombrerong hinangin mula sa kanilang ulo.
Ang kasuklam-suklam nilang panlasa, si Napoleon, ang steam, ang koryente,
Ang kanilang nakamamatay na lunas sa simpleng sakít,
Ang hangal na apokalipsis ayon kay San Juan,
Ang huwad na langit sa daigdig ayon kay Jean Jacques…
Pinanonood natin ang kanilang peon sa ahedres sa katahimikan,
Bagaman ginigitla nila táyo sa pagparoon sa ikatlong kahon.
Lahat ng mga hulà ng patay ay iba ang kinalabasan.
O bahagyang iba lámang—na ang ibig sabihi’y iba ang kinalabasan.
Ang masusugid sa kanila’y nakikipagtitigan sa atin:
Nababatid nila sa munakalang mahahanap nila ang kaganapan doon.

Dasálin 10: Meister Eckhart

Larawan mula sa Rotterdam.remonstraten.nl.

O, siksik, liglig, umaapaw na kabanalang likás,
Gabayan ako patungo sa Iyong landas
Upang matunton ang Iyong talagang dunong.
Buksan sa akin ang itinatanging pintungang
May paanyayang makamit ko: ang matutuhang
Umunawa nang marunong sa lahat ng likha;
Magmahal kapiling ng mga anghel; mapalapít
Sa Iyong Anak na tunay na nagkatawang-tao,
Ang Panginoon naming si Hesukristo; makamit
At matanggap Ka ayon sa Iyong eternal na kalooban;
At sa Iyong tulong, maiadya sa lahat ng masamâ.

Sapagkat itinaas Mo ako sa lahat ng nilikha
At ikinintal sa akin
Ang tanda ng Iyong eternal na wangis,
Iyong hinubog ang aking kaluluwa
Na hindi magagagap ng iba pang likha,
At wala Ka nang nilikhang wangis Mo
Bukod sa tao sa kaniyang pinakadiwa.
Kayâ’t turuan akong mamuhay sa paraang
Magkukulang ako kung wala Ka,
At sa galaw ng Iyong giliw na atas sa akin,
Di Ka kailanman mahadlangan,
At di nawa ako matukso
Na maglunggati ng anupaman liban sa Iyo,
At walang kahit anupamang pupukaw
Sa isip kundi Ikaw lámang.

Panginoon, Ika’y diwang di gagap ng lahat ng likha.
Kayâ’t linalang Mo ang kaluluwa bílang banal
At inihanay itong pinakamabathala sa lahat,
Upang sa Iyong banal na karunungan
Magawa nito, sang-ayon sa Iyong banal na loob,
Na maging malaya,
At sang-ayon sa Iyong biyaya, makaalpas
Mula sa lahat ng mga nakababatik
Na kamalayang sinukua’t naisaloob.

Sapagkat Ikaw ang lumalang sa kaluluwa
At nagpahayo rito batay sa Iyong kalikasan.
Ingatan ito, kung gayon, upang walang anumang
Mananahan dito
Kundi Ikaw lámang.