Dasálin 41: Oriah Mountain Dreamer

Larawan ni Rakicevic Nenad mula sa Pexels.

Di ako interesado sa kung ano’ng hanapbuhay mo.
Nais kong maláman ang minimithi mo
At kung papangarapin mong makamit ang lunggati ng puso.

Di ako interesado kung ilang taon ka na.
Nais kong maláman kung handa kang magpakabaliw
Para sa pag-ibig
Para sa pangarap
Para sa pakikipagsapalaran sa pagiging buháy.

Di ako interesado sa kung ano’ng umiinog sa iyong mundo…
Nais kong maláman kung nahaplos mo na ang ubod ng iyong dalamhati
Kung naging bukás ka dahil sa mga pagtataksil ng búhay
O nanliit at nagsabato
Upang maligtas sa iba pang pait.

Nais kong maláman kung makahaharap mo ang sákit
Ang sa akin o ang sa iyo
Nang walang tangkang itago ito
O limutin ito
O ayusin ito.

Nais kong maláman kung mayayakap mo ang ligaya
Ang sa akin o ang sa iyo
Kung makapagsasayaw ka nang malaya
At hahayaang mabalot ka ng sayá, sagad hanggang buto
Na walang pagbabantulot
Na maging maingat
Na maging praktikal
Na magpamulto sa mga hangganan ng ating pagkatao.

Di ako interesado kung ang kuwento mo sa akin
Ay totoo.
Nais kong maláman kung káya mong
Biguin ang kapwa
Maging totoo lámang sa sarili.
Kung káya mong tanggapin ang sakdal ng pagtataksil
Nang hindi tinatalikdan ang sarili.
Ang malusaw ang paniniwala
At dahil dito’y tumanggap ng tiwala.

Nais kong maláman kung namamalas mo ang kariktan
Bagaman hindi naman laging maganda
Ang araw-araw.
At kung maiaapak mo ang iyong sariling búhay
Sa pananahan niyon.

Nais kong maláman kung matatanggap mo ang pagkabigo
Ang sa akin o ang sa iyo
At kung makatatayo ka pa sa gilid ng lawa
At makasisigaw sa liwanag ng kagampang buwan ng,
“Oo.”

Di ako interesado
Kung saan ka nakatira o kung magkano ang laman ng bulsa.
Nais kong maláman kung makababangon ka
Matapos ng gabi ng luksa at pananaghoy
Pagal at sugatán hanggang kaibuturan
At magawa pa ang lahat
Upang mapakain ang mga anak.

Di ako interesado sa kilala mo
O kung papaano kang nakarating dito.
Nais kong maláman kung makatatayo ka
Sa puyo ng apoy
Kasáma ako
At hindi ka aatras at matatakot.

Di ako interesado kung saan nakamit, o ano, at kung kanino
Ang hawak na talino.
Nais kong maláman kung ano’ng nagpapanatili
Sa iyong loob
Kapag nawawasak na ang lahat.

Nais kong maláman kung káya mong
Mapag-isa
At kung talagang pinahahalagahan mo ang iyong mga pilîng kaibigan
Sa mga sandali ng kahungkagan.

Dasálin 24: Santa Thérèse ng Lisieux

Larawan ni Thérèse ng Lisieux mula sa Catholic Outlook.org.

1.

Hindi ko magawang itulak ang sarili na maghagilap pa ng magagandang dasal mula sa mga leksiyo; bílang walang mapili, nagpaparang bata akong di marunong magbasá; sinasabi ko lámang sa mabuting Diyos, sa pinakapayak na paraan, ang ibig kong sabihin sa Kaniya, at lagi Niya akong nauunawaan.

2.

Napakatindi ng kapangyarihan ng dasal—mailalarawang isang reyna na palagiang nakasasangguni sa Hari, at natatamo ang anumang hilingin. Upang mapakinggan, hindi kailangang magbasá mula sa leksiyo ng kayrikit na dasal na ibinagay sa pagkakataon; kung gayon nga, ay talaga paláng kahambal-hambal ang katayuan ko.

3.

Ang humiling ng paglalapit ay ang lunggatiin ang matalik na kaisahan sa siyang umaantig, pumupukaw sa puso. Kung may málay ang apoy at bakal, at sasabihin ng hulí sa apoy: “ilapit ako sa iyo,” hindi ba patotoo ito ng kaniyang kagustuhang mapagkaisa sa apoy at talagang makasanib ang lahat ng kalagablaban nito? Ito mismo ang aking panalangin. Sumasamo ako kay Hesus na ilapít ako sa alab ng Kaniyang pag-ibig, na talagang yakapin ako at nang maging buháy Siya’t kumilos sa akin. Nadarama kong habang lalong pinagdidingas ng apoy ng pag-ibig ang aking puso, habang lalo kong binibigkas ang: “Ilapít ako sa iyo,” lalong kagyat na nahihikayat ang mga dumudulog sa akin na hagilapin ang bango ng Minamahal.

4.

Ang mga kaluluwang nag-aalab ay hindi maaaring mamahinga’t walang gawin. Maaari silang maupo sa paanan ni Hesus, tulad ni Santa Maria Magdalena, nakikinig sa matatamis, marurubdob na salita; bagaman parang wala namang nagagawa, mas marami silang nagagawa kaysa kay Marta na nag-aabalá sa mga bagay-bagay. Hindi ang pag-aabalá ni Marta ang pinupuna ni Hesus, kundi ang kaniyang matinding pag-aalalá; sa ganito ring pag-aabalá nasangkot ang kaniyang Mahal na Ina, sa paghahanda ng araw-araw na kakanin ng Banal na Mag-anak.

Naunawaan ito ng mga Santo, lalo na marahil yaong nagpakalat sa mundo ng liwanag ng turo ng Ebanghelyo. Hindi nga ba sa dasal nahango nina San Pablo, San Agustin, Santo Tomas de Aquino, San Juan dela Cruz, Santa Teresa, at iba pang katoto ng Diyos, ang kahanga-hangang agham na naghahandog-lugod sa mga dakilang pantas?

Ang wika ni Arkimedes: “Bigyan mo ako ng pingga at pulkrum, at iaangat ko ang daigdig.” Ang hindi niya nakamit, dahil ang kaniyang hiling ay walang inaadhika kundi isang materyal na hangad at hindi idinulog sa Diyos, nakamit ng mga Santo nang siksik, liglig, at umaapaw. Para sa pulkrum, inihandog ng Maykapal ang Kaniyang Sarili, ang Kaniyang Sarili lámang! Para sa pingga, ang dasal, na nagpaparikit sa apoy ng pag-ibig; ito ang dahilan ng kanilang pagkakataas sa daigdig, at masigasig nila itong itataas, at patuloy na itataas hanggang sa wakas ng panahon.